Rahmetini umarak
Günahkar bir dille;
Allah Azze ve Celle

Ya Rasulallah,
Âlemlere rahmet hayatýn geçiyor kalbimizden,
Kalbimizden seyrediyoruz seni.

Ýþte
Bir yaþýndasýn,
Beni Sa'd yurdundasýn
Sana süt anne olmadý kadýnlar
Bu yüzden dargýn bulutlar
Bir damla yaðmur indirmiyor
Kýtlýk hüküm sürüyor Beni Sa'd yurdunda
Minicik bir bulut var gökyüzünde
Sana aþýk...
Ayrýlmýyor baþucundan
Ve insanlar yaðmur duasýnda...
Hz.Halime kucaðýna alýyor seni
Yüzünde bir gölgelik...Seni güneþten korumak için
Oysa minicik bulut gökyüzünde
Sana meftun, sana kilitli...
Ve dua eden rahibin kucaðýndasýn
Dünyalar güzeli gözlerine bakýyor rahip
Kýtlýðý da unutuyor, yaðmuru da, duayý da
Ama sen unutmuyorsun
Uðruna canlarýmýz feda o gözlerinle gökyüzüne bakýyorsun
O minicik bulut iliþiyor bakýþlarýna
Büyüyor, büyüyor...
Sonra nazlý, nazlý yaðmur damlalarý iniyor buluttan
Fakat çoðusu bilmiyor yaðmurun geliþ sebebini
Çoðusu bilmiyor seni...

Altý yaþýndasýn
Medine-i Münevvere yolundasýn
Yanýnda aziz annen ve Ümmü Eymen
Yetimliðini hissediyorsun baba kabristanýnda
Sonra yolda, Ebva'da öksüzlük karþýlýyor seni
Mekke'ye annesiz giriyorsun
Abdulmuttalip bir baþka seviyor seni
Ebu Talip bir baþka seviyor

Ya Rasulallah
Mekke çocuklarý annelerine seslenirler miydi senin yanýnda
Onlar anne deyince sen yere mi bakardýn
Mekke rüzgarlarý kaç gece gözyaþlarýný taþýdý Ebva'ya
Kaç gece anne diye hýçkýrdýn
Efendim!
Senin yerine de anne dedik annemize
Senin yerine de baba dedik

Yirmi beþ yaþýndasýn
Ve bambaþkasýn
Kimse sana denk deðil
Þefkat yayýyor kokun
Güven veriyor sesin
Sen Muhammed-ül Emin' sin

Otuz üç yaþýndasýn
Dalga dalga rahmet var

Otuz beþ yaþýndasýn
Hadi gel bekletme yar
Ýniltiler çalýyor kapýsýný göklerin
Hadi gel bekletme yar
Sinesi çatlayacak Rasul bekleyenlerin...
Hadi gel ey Yâr!
Nurdaðýna davet var

Ýþte
Kýrk yaþýndasýn
Hira Nur daðýndasýn
Cibril iniyor göklerden
Ve nokta nokta her yerden salat, selam yükseliyor
Sen kâinatýn yüreðinden hasretle kopan ' Ah! ' sýn
Karanlýk gecelerimize sabahsýn
Sen Nebiyullahsýn
Sen Habibullahsýn
Sen Rasulullahsýn

Niye incittilerki seni sultaným
Niye iþkence yaptýlarki sana
Ebu Talip öldü diye mi bu pervasýzca saldýrýlar
Himayesiz kaldýn diye mi
Kabe'deki aðlayýþýn geliyor gözümüzün önüne
' Amca yokluðunu ne çabuk hissettirdin ' diyiþin
Haremde namaz kýlýþýn geliyor aklýmýza
Baþýna pislikler saçýlýyor
Baþlar feda o mübarek baþýna
Nasipsizler sana bakýp nasýl da gülüyorlar
Biri koþuyor Mekke sokaklarýndan sana doðru
Biri koþuyor ama sanki yere inmiþ Arþ-ý Âla
' Bu koþan kimdir ' diye bir soru dolaþýyor boþlukta
Bu koþan kim?
Ve cevap veriyor biri:
Muhammed' in kýzý Fatýmatüz-Zehra
Velilerin anasý...
Yüzünü gözünü siliyor biricik kýzýn
Sana yeryüzünde en çok benzeyen
Gülmesi sen, aðlamasý sen
' Aðlama kýzým ' diyiþin geliyor aklýmýza
Niye çýkardýlar ki yurdundan seni
Himayesiz kaldýn diye mi
Onlar bilmiyorlar mýydý seni himaye edeni
Seni yetim bulup barýndýraný
Seni alemlere rahmet kýlaný
Onlar deli diyorlardý sana, sen susuyordun
Mecnun diyorlardý, þair diyorlardý, sen susuyordun
'Seni bizim elimizden kim kurtaracak' diyorlardý
Sen,
Sen ' Allah! ' diyordun
Allah Azze ve Celle
Semayý haþyet kaplýyordu
Sen ' Allah! ' diyordun
Arþ-ý Âla titriyordu
Bedir' de ' Allah! ' diyordun
Üç bin melek iniyordu alaca atlarda
Yüz yirmi beþ bin sahabi:
' Anam babam sana feda olsun ' diyordu

Ya Rasulallah
Medine-i Münevvere sokaklarýnda yürüyordun
Neccar Oðullarý'nýn küçük kýzlarý seni görünce
Sevinçten ne yapacaklarýný bilememiþlerdi
' Beni seviyor musunuz ' diye sormuþtun onlara
' Seni çok seviyoruz Ya Habiballah ' demiþlerdi
Sen de:
' Allah biliyor ki ben de sizi çok seviyorum' demiþtin
Bu gün yaþayan gençler var
Neccar Oðullarý'nýn kýzlarý diðil belki
Ama seni onlar da çok seviyor
Gözyaþlarýndan belli ki seni canlarýndan çok seviyorlar
Senden baþka kimseleri yok
Allah biliyor ki sen onlarý da çok seviyorsun

Altmýþ üç yaþýndasýn
Refik-i Âla duasýndasýn
Senin için siyah yünden çizgili bir cüppe dokunmuþtu
Kenarlarý beyazdý
Onu giyerek ashabýnýn yanýna çýkmýþtýn
Ve mübarek ellerini dizine vurarak:
' Görüyor musunuz ne kadar güzel ' demiþtin
Meclisinde bulunan biri sana seslenmiþti:
' Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah, onu bana ver '
Niye istemiþti ki senden sevdiðini bile bile
Ýstendiðinde katiyyen ' hayýr ' demediðini bile bile
' Peki ' dedin o zata
Ve sen yine yamalý, eski cübbeni giydin
Dostuna kavuþmana bir hafta kalmýþtý
Ayný cübbeden yine yine diktirdiler
Ama giyinmek nasip olmadý
Haberler uçurmuþtun Ebu Hureyre' nin diliyle:
' Benden sonra öyle kimseler gelecek ki, keþke peygamberi görseydik de ne malýmýz ne de evladýmýz olsaydý diyecekler '
Ve Hz. Enes ile paylaþmýþtýn özlemini
' Beni görmedikleri halde bana iman eden kardeþlerimi görmeyi çok isterdim'

Sultaným!
Ey Medine minberinde ' ümmeti, ümmeti ' diye hüznü giyen sevgili
Ey Mekke mihrabýnda alemler hesabýna ' Allah! ' diyen sevgili
Bize lütfu ilahi bahþedilen kapýna diz çöktük, bey' at ettik
Rabbinden bize ne getirdi isen amenna
Duyduk, itaat ettik

Ya Rasulallah
Sen hâlâ kýrk yaþýndasýn
Ve hâlâ ümmetinin baþýndasýn...

Dursun Ali Erzincanlý

Ben, böyle olmamalýydým
Ýsmini duyunca, boynum düþmeliydi omzuma.
Ýçime bir ateþ düþmeliydi
Ayaklarýmýn feri kesilmeliydi.
Kendimden geçmeliydim sonra...
Adýný sayýklamalýydým, adýmý unuttuðumda
Ama bunu kimse duymamalýydý,
Seni, mahþere kadar saklamalýydým.
Ben böyle olmamalýydým
Nisan akþamlarýný ýslatýrken yaðmur
Bahar, þarkýlarýný söylerken karanlýða
Çalan her kapýya `sensin` diye koþmalýydým.
Ayak sesleri gelmeliydi uzaktan
Ben hep sana yormalýydým.
Gece yýldýzlarýný serpince göre
Seni görmek için uyumalýydým.
Þarkýlar kime söylenirse söylensin
Sana diye dinlemeliydim.
Türküler dolmalýydý odama,
Ben bir selvi boylu yârdan ayrýldým deyince bir ses
Selvi boylu yâr sen olmalýydýn
Kömür gözlüm ateþine düþeli
Senin için söylenmiþ söz olmalýydý.
Bir mey yokluðuna aðlamalýydý delice
Bir keman, incecik çýðlýk olmalýydý
Ama bunu kimse bilmemeliydi,
Seni mahþere kadar saklamalýydým.
Böyle olmamalýydým,
Kelimeler Taif'i taþýyýnca kulaklarýma
Daha yüzüme çarpmadan Taif rüzgarý,
Taþlarýn izi çýkmalýydý yüzümde.
Uhud anýlýrken, diþlerine sýzý düþmeliydi.
Haremde bir ikindi vakti
Kem gözler çevrilince sana
Ve vefasýz eller uzanýnca yakana
Ýçim daralmalý, nefesim kesilmeliydi.
Sen ötelere hazýrlanýrken,
Öteler senin için süslenirken,
Son kez baktýðýn pencerede hayal edip seni,
Perdenin son kez kapanmasý gibi,
Kapanmalýydý gözlerim.
Sonra içime doðru gerilip,
Seni bize lutfedenin ismini haykýrýp,
'Allah(C.C.) ' deyip,
Düþmeliydim yere.
Ama bunu kimse bilmemeliydi.
Seni mahþere kadar saklamýydým.
Ve mahþer günü...
Uzaktan seni seyretsem.
Sana yakýn olmak için can atsam.
Beni engelleseler,
'Sen kim yakýnlýk kim? ' deseler.
Ben aðlamaktan konuþamasam.
Gözlerini çevirsen bana.
'Benim cennetim bana bakan gözlerindir.'
Ve tebessüm etsen.
Ama bunu kimse görmese,
Seni ebede kadar saklasam.

Dursun Ali Erzincanlý

Sevgili!
Ümmü Mektum gibi
Seni görmeden sana sesleniyoruz
Alýp verdiðin nefesi duyar gibi
Sanki açýnca gözlerimizi
Seni görecekmiþiz gibi
Sana sesleniyoruz.
Senin huzurunda ses yükselmez.
Edeple konuþulur; edeple susulur.
Hele biz ki bu kapýnýn dilencileri,
El açýp beklemekten baþka
Bize bir þey düþmezdi ama
Þu araya giren yýllar olmasa
Medine’ne uzak yollar olmasa
Ýsmin anýlýnca yürek yanmasa
Kapýnda beklemekten baþka
Bize bir þey düþmezdi.
Bekliyoruz Sultâným!
Rüyada olsa bile
Belki teþrif edersin diye
Hem de hiç kimseyi beklemediðimiz gibi.
Seni bekliyoruz.
Gelseydin,
Bizim için cennet olurdu geliþin.
Gelseydin,
Saadetli asrýndan gönderdiðin selâmýný,
'Kardeþlerim' deyiþini
Birbirimize nasýl anlattýðýmýzý görürdün.
Gelseydin,
Dolaþsaydýn sofralarýmýzý,
Bir tabak fazla görecektin,
Bir bardak, bir kaþýk fazla...
Ve sofrada bir yer boþ,
Baþ köþe! ..
Ola ki Sen(A.S.M.) lutfeder gelirsin diye.
Gelseydin,
Dolaþsaydýn gecelerimizi,
O 'Kutlu Doðum' gecelerini,
Anneler görecektin.
Yeni doðmuþsun gibi,
Yeryüzünü yeni teþrif etmiþsin gibi,
Mýþýl mýþýl uyuyasýn diye
Seni sabahlara kadar
Hayalen ayaklarýnda sallayan anneler görecektin.
Sevgili!
Gelseydin,
Medine-i Münevvere'den dünyaya yayýlan Ashabýn gibi,
Eyyüb Sultan gibi,
Kab bin Malik gibi,
Bir fecir vaktinde,
Henüz yirmisinde yirmi beþinde,
Býrakarak yurtlarýný ocaklarýný,
Hedeflerine ilahi rýzayý koyan,
Arkalarýna bakmayý ar sayan,
Yiðitler görecektin.
Onlar senin yiðidin,
Elleri, o öpülesi elleri,
Kimbilir hangi memleketin zemheri soðuklarýnda üþürken,
Senin köyünün hayaliyle ýsýndýlar.
Gelseydin,
Gecenin zifiri karanlýðýnda,
Uykunun en tatlý aralýðýnda,
Rabiatül Adeviyye gibi Rabbiyle baþbaþa
Gençler görecektin.
Gözyaþý dökerken günahlarýna,
Veysel Karani'den istediðin gibi,
Ýnsanlýða dua eden gençler görecektin.
Gelseydin,
Asr-ý saadet gibi olmasa da,
Koklanmaya deðer güllerimiz vardý.
Yine senin ikliminde yetiþen.
Ama sen gelseydin,
Dikenler bile gül kokardý EFENDÝM(A.S.M.) ! ! !
Seninle göz göze gelmeden gizli gizli seni seyretmek...
Hz.Vahþi gibi...
Hani sen Hane-i Saadet'ten Mescid-i Nebevi'ye giderken
Aiþe annemiz ardýndan hayran hayran bakardý.
Seni mescidin önünde bekleyen Ashabý'nýnsa
Bakýþlarý yerdeydi.
Edepten göz göze gelmezlerdi.
Sende(A.S.M.) tebessüle nazar ederdin.
Mütebessim çehreni bir Ebu Bekir(R.A.) görürdü,
Bir de Ömer(R.A.) ...
Þimdi okununca Ezan-ý Muhammedi
Pencerelerde, kapý önlerinde,
Seni(A.S.M.) bekleyen nemli gözler var.
Gelseydin,
Ve yürüyüp geçseydin önümüzden,
Gülleri bayýltan o enfes kokunu çekerdik içimize.
Sevgili!
Hakiki aþýklarýn sana doðru uçarken
Bizim bu yaptýðýmýz yolda emeklemekti.
Dünya güzelliðiyle kollarýný açarken
Bize düþen el açýp kapýnda beklemekti.
Sevgili!
Bekliyoruz! ...

:: Dursun Ali ERZÝNCANLI::..